Venetië is de plek waar ik me verweef met zijn wateren en de kleuren van zijn huizen. De kleur van romantiek is voor iedereen anders, en voor mij is het de kleur van rook. In werkelijkheid is het kleurloos; het krijgt kleur naarmate we leven. Romantiek had nog geen kleur gekregen toen ik naar die stad ging, maar dat betekende niet dat het niet ging gebeuren. De liefde binnenin mij begon een subtiele tint te krijgen. Het kreeg een kleur, een mengeling van een beetje nevel en een beetje rood. Het was nog niet helemaal duidelijk geworden, maar het was buitengewoon mooi. Het groeide in mij als een ontluikende bloem. Alles was frisser en moest worden ervaren. De kleur waar opwinding en romantiek samensmolten, dat was het voor mij. Soms was het de kleur van een gondel, soms de kleur die ik binnenin de stad in mezelf creëerde. Het was vol liefde en betoverend. Het was een van de mooiste kleuren van mijn herinneringen. De keuze van de centerpiece was hierop gebaseerd. Het leek op Venetië. Ik heb dit ontworpen voor vrouwen die aanvankelijk kleurloos lijken in liefde, maar uiteindelijk voortdurend kleur omarmen.